Het is een droom van velen: zo duurzaam mogelijk leven in een landelijke omgeving. Maar waarom zou het bij een droom blijven? Kimo van Dijk kocht met een groep gelijkgezinden een woonboerderij vlakbij Arnhem. Volgend jaar nemen ze hun intrek.

Het was liefde op het eerste gezicht toen bioloog Kimo van Dijk (32) zo’n drie jaar geleden op een grote woonboerderij vlakbij Arnhem stuitte. Landelijk gelegen en toch dichtbij de stad. Prachtige tegeltjes in de woonvertrekken. Ruim 1,3 hectare grond. Maar ja, 1,3 miljoen euro – zo hoog was de vraagprijs – legt niet iedereen zomaar even neer.

Van Dijk keek verder naar andere landelijke optrekjes, maar de boerderij liet hem niet meer los. Van Dijk: “Ik besloot er gewoon voor te gaan. Ik mailde een groep vrienden en zette een oproep op Facebook. Toen begon het te leven. We richtten de vereniging Arneco op en samen kochten we de boerderij.”

Kerkuil

Het plan: een ecologische woongemeenschap waar met duurzame materialen wordt gebouwd, zoveel mogelijk eigen voedsel wordt geteeld en de biodiversiteit van de omgeving in acht wordt genomen. In de tuin staan enkele monumentale bomen. En er fladderen zeldzame dieren rond: een kerkuil en enkele beschermde vleermuissoorten.

Meergeneratie project

Er komen vijftien huishoudens in de boerderij te wonen. Het is een ‘meergeneratie project’, wat betekent dat er zoveel mogelijk leeftijden vertegenwoordigd zijn. Momenteel wordt het terrein opgeschoond. Zoals het er nu naar uitziet, begint de bouw in oktober dit jaar. In de zomer van 2018 moet de boerderij bewoonbaar zijn.

Eigen appartement

Van Dijk: “Het gemeenschappelijk wonen is een belangrijk onderdeel van het project, daarom bouwen we gemeenschappelijke ruimtes.  Maar tegelijkertijd waren we het erover eens dat iedereen zich moet kunnen terugtrekken. Daarom heeft elk gezin of bewoner zijn eigen appartement.”

“Gemeenschappelijk wonen is het streven, maar je moet je wel af en toe kunnen terugtrekken”

Vergaderen

De hamvraag: hoe krijg je alle neuzen dezelfde kant op met zo’n omvangrijk project? “We hebben elke twee weken een algemene ledenvergadering en daarin wordt van alles besproken: van de indeling van de appartementen tot de kleur van de muren. We trekken daar vaak een hele dag voor uit.”

Consentbeginsel

Van Dijk en zijn medebewoners hanteren bij hun besluitvorming het consentbeginsel, wat betekent dat een beslissing doorgevoerd wordt als geen van de bewoners er een overwegend bezwaar tegen heeft. “Dat is dus iets anders dan streven naar consensus, waarbij iedereen het met elkaar eens moet zijn,” aldus van Dijk. “Stel, we besluiten om een muur groen te verven en groen is niet jouw eerste keus. Dan kun je heel lang discussiëren over welke kleur het dan wel moet zijn of je kunt denken: hoe erg is dit nou eigenlijk? Het is verbazingwekkend hoe oplossingsgericht iedereen is.”

Gewoon doen

Voor iedereen die zelf met het idee rondloopt een soortgelijk project te starten heeft Van Dijk één tip: gewoon doen. “Verzamel een groep gelijkgezinden, ga op zoek naar een mooie plek en richt een vereniging op. Het is handig als je groep uit zowel denkers als doeners bestaat. Op die manier kan iedereen op zijn eigen manier bijdragen aan het slagen van het project.”

Oefening in geduld

Tot slot, zegt Van Dijk, moet je je goed realiseren dat zo’n woongemeenschap, net als Rome, niet in één dag is gebouwd. “Het kost altijd meer tijd dan je denkt. Zeker als je voor échte duurzaamheid wilt gaan. Het is een oefening in geduld, maar zien dat je plannen werkelijkheid worden, dat is het allemaal waard.”

Meer informatie: www.arneco.org

Beeld: Carlotte Cruijsen